ให้นำบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ มาใช้บังคับแก่ผู้รับสัญญาจ้างบริการได้เท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับบทบัญญัติในหมวดนี้ ดังต่อไปนี้
(1) บทบัญญัติในหมวด 1 บททั่วไป เว้นแต่มาตรา 6 และมาตรา 13 มิให้นำมาใช้บังคับ
(2) บทบัญญัติในหมวด 2 คณะกรรมการปิโตรเลียม เว้นแต่มาตรา 16 (3) และ (4) มิให้นำมาใช้บังคับ
(3) บทบัญญัติในหมวด 3 การสำรวจและผลิตปิโตรเลียม ให้นำมาใช้บังคับเฉพาะมาตรา 22 (1) (8) และ (12) มาตรา 22/1 (2) (3) (4) และ (5) มาตรา 23 มาตรา 24 มาตรา 28 มาตรา 29 มาตรา 30 วรรคหนึ่ง มาตรา 41 มาตรา 42 มาตรา 42 ทวิ และมาตรา 44
(4) บทบัญญัติในหมวด 4 การเก็บรักษาและขนส่งปิโตรเลียม
(5) บทบัญญัติในหมวด 6 ประโยชน์ สิทธิ และหน้าที่ของผู้รับสัมปทาน เว้นแต่มาตรา 64 มาตรา 65 มาตรา 71 มาตรา 76 และมาตรา 77 มิให้นำมาใช้บังคับ
(6) บทบัญญัติในหมวด 8 บทกำหนดโทษ เว้นแต่มาตรา 105 มาตรา 109 ทวิ และมาตรา 110 มิให้นำมาใช้บังคับ
ที่ใดในบทบัญญัติตามวรรคหนึ่งที่บัญญัติถึง “สัมปทาน” “ผู้รับสัมปทาน” “ผู้ขอสัมปทาน” และ “ให้สัมปทาน” ให้หมายถึง “สัญญาจ้างบริการ” “ผู้รับสัญญาจ้างบริการ” “ผู้ขอเป็นผู้รับสัญญาจ้างบริการ” และ“ให้เป็นผู้รับสัญญาจ้างบริการ” ตามลำดับ