ในพระราชบัญญัตินี้
“เคหะ” หมายความว่า อาคารหรือสิ่งปลูกสร้างและหรือที่ดิน ที่ใช้เป็นที่อยู่อาศัยหรือที่เกี่ยวเนื่องกับการอยู่อาศัย หรือเพื่อประโยชน์ในการอยู่อาศัย
“คณะกรรมการ” หมายความว่า คณะกรรมการการเคหะแห่งชาติ
“กรรมการ” หมายความว่า กรรมการการเคหะแห่งชาติ
“ผู้ว่าการ” หมายความว่า ผู้ว่าการการเคหะแห่งชาติ
“พนักงาน” หมายความว่า พนักงานของการเคหะแห่งชาติ รวมทั้งผู้ว่าการ
“ลูกจ้าง” หมายความว่า ลูกจ้างของการเคหะแห่งชาติ
“ผู้ปฏิบัติงาน” หมายความว่า ผู้ว่าการ พนักงาน และลูกจ้าง
“รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้