อ่านกฎหมายไทย
เห็นความเชื่อมโยงทุกมาตรา

การออกแบบและคำนวณส่วนต่าง ๆ ของอาคารตามวิธีตัวคูณความต้านทานและ น้ำหนักบรรทุก ให้ใช้ตัวคูณความต้านทานหรือตัวคูณลดกำลังตามที่รัฐมนตรีโดยคำแนะนำของ คณะกรรมการควบคุมอาคารประกาศกำหนดในราชกิจจานุเบกษา

อาคารคอนกรีตเสริมเหล็กที่ไม่ได้เกิดการวิบัติในลักษณะเฉพาะแห่ง ให้ใช้ตัวคูณลดกำลัง สำหรับการก่อสร้างที่มีการระบุมาตรฐานงานก่อสร้างและการควบคุมคุณภาพวัสดุเป็นอย่างดีตามที่ รัฐมนตรีโดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมอาคารประกาศกำหนดในราชกิจจานุเบกษา หรือหลักเกณฑ์ ในเรื่องดังกล่าวที่จัดทำโดยส่วนราชการอื่นที่มีหน้าที่และอำนาจในเรื่องนั้น และการก่อสร้างที่ไม่มี การระบุมาตรฐานงานก่อสร้างและการควบคุมคุณภาพวัสดุ แล้วแต่กรณี ดังต่อไปนี้

ประเภทของแรงที่กระทำต่อองค์อาคาร | กรณีที่มีการระบุมาตรฐานงานก่อสร้างและการควบคุมคุณภาพวัสดุเป็นอย่างดี | กรณีที่ไม่มีการระบุมาตรฐานงานก่อสร้างและการควบคุมคุณภาพวัสดุ

(1) แรงดัดที่ไม่มีแรงตามแนวแกน | 0.90 | 0.75

(2) แรงดึงตามแนวแกน | 0.90 | 0.75

(3) แรงอัดตามแนวแกน

(3.1) แรงอัดตามแนวแกนของเสาคอนกรีตเสริมเหล็กที่รัดเหล็กแกนด้วยเหล็กปลอกเกลียว | 0.75 | 0.625

(3.2) แรงอัดตามแนวแกนของเสาคอนกรีตเสริมเหล็กที่รัดเหล็กแกนด้วยเหล็กปลอกเดี่ยว | 0.70 | 0.60

(4) แรงเฉือนและแรงบิด | 0.85 | 0.70

(5) แรงแบกทานบนคอนกรีต | 0.70 | 0.60

สำหรับอาคารโครงสร้างเหล็กที่ไม่ได้เกิดการวิบัติในลักษณะเฉพาะแห่ง ให้ใช้ตัวคูณความต้านทาน ดังต่อไปนี้

ประเภทขององค์อาคาร | ตัวคูณความต้านทาน

(1) องค์อาคารรับแรงดึง

(1.1) ที่สภาวะจำกัดในลักษณะการคราก | 0.90

(1.2) ที่สภาวะจำกัดในลักษณะการขาด | 0.75

(2) องค์อาคารรับแรงอัด | 0.90

(3) องค์อาคารรับแรงดัด | 0.90

(4) องค์อาคารรับแรงเฉือน | 0.90

(5) จุดต่อหรือสลักเกลียว

(5.1) สำหรับแรงดึง | 0.75

(5.2) สำหรับแรงเฉือน | 0.75